Er zit stilte
in de manier waarop je mij niet aanraakt.
Geen afstand,
maar een dunne laag oud licht
tussen huid en huid.

Woorden hangen
aan de binnenkant van onze kaken,
klaar om te vallen
maar te zwaar om te breken.

En toch,
ergens in dit stilzwijgend mechaniek
ademt iets,
een zachte mogelijkheid
dat we elkaar ooit echt bedoelen.