Mijn oorsprong begint niet bij mezelf
maar reikt terug door ongetelde jaren
in de stille volharding van het land van Zuid-Limburg
waar de aarde meer onthoudt dan stemmen kunnen dragen.

Onder de oppervlakte liggen de sporen
van wie mij voorgingen
handen die paden vormden uit noodzaak en persistentie
hun voetstappen gedrukt in aarde en tijd
tot ze richting werden zonder nog naam te zijn.

Ik draag wat zij niet konden achterlaten
in gebaren,in stiltes,in onbenoemde instincten
alsof hun levens voortbestaan in fragmenten
verweven in de structuur van mijn zijn.

En al beweeg ik voorbij hun horizon
ik blijf verankerd in wat zij begonnen
een voortzetting eerder dan een begin
geworteld in een grond die niet vergeet.