Al wat ik kon geven,is reeds gegeven,
gevloeid in de voren van dit aardse leven.
De oogst is binnen,de schuren zijn vol,
de tijd speelde prachtig zijn eigen rol.

Ik leg nu mijn pen en mijn gereedschap neer,
de avond valt stil,ik zwoeg niet meer.
De cirkel is rond,het boek mag dicht,
ik wandel rustig naar het eeuwige licht.

Wees niet verdrietig om wat er niet meer is,
maar vier de herinnering,ondanks het gemis.
Dek mij maar toe met de wind en het gras,
en weet dat ik dankbaar voor alles was.